Nie jesteśmy zwierzętami

Strona fizyczna i duchowa człowieka

Image_0_N2

Zastanawiamy się w tym miejscu nad pytaniem: jak zbudowany jest człowiek? Warto się pochylić nad tym problemem, bo to powinna być zasadnicza informacja dla każdego człowieka od najmłodszych  lat.

 

A zatem, sprawdźmy, dlaczego nie jesteśmy zwierzętami!

 

Na zewnątrz widać, że trochę jesteśmy podobni do zwierząt.

Odżywiając się produktami z przyrody, śpiąc regularnie i wykonując różne czynności fizjologiczne jesteśmy podobni do zwierząt. Ale zaraz po tych czynnościach nasze podobieństwo do zwierząt się kończy. Jest tak dlatego, ponieważ naszym ciałem, tak podobnym w strukturze do zwierząt, kieruje wewnętrzna osobowość. Osobowość ta traktuje ciało fizyczne jako narzędzie do istnienia w świecie fizycznym. W czasie, gdy zwierzęta wykonują wszystkie czynności całym swoim jestestwem, człowiek używa swego ciała jako płaszczyzny do istnienia swej wewnętrznej, fizycznie niewidzialnej osobowości.

 

Stronę fizyczną człowieka można nazwać osobą fizyczną. Ta osoba to nasze ciało fizyczne obdarzone instynktem życia, czyli czymś jakby fizycznym umysłem. Ja jednak opisałbym to, że naszym ciałem fizycznym steruje wewnętrzna natura kierująca, którą nazwę duszą fizyczną. W takim razie osoba fizyczna to byt fizyczny podobny do bytu zwierzęcego, ale w najwyższym stadium rozwoju. Tak jak w przypadku zwierząt osoba fizyczna jest ściśle związana z otaczającą nas przyrodą i stosuje się do wszystkich praw obowiązujących w przyrodzie. I tak jak wszystkie byty fizyczne w określonym czasie osoba fizyczna musi umrzeć. Pierwsza różnica między ludźmi a zwierzętami polega na tym, że dla zwierzęcia śmierć fizyczna jest jego definitywnym końcem egzystencji. Tymczasem dla człowieka koniec trwania osoby fizycznej nie oznacza końca jego istnienia. Druga różnica między osobą fizyczną człowieka a nawet najbardziej rozwiniętym przedstawicielem świata zwierzęcego polega na różnym sensie ich istnienia. Można to opisać prostym twierdzeniem. Sensem życia zwierzęcia jest służenie osobie fizycznej człowieka, a sensem istnienia naszej osoby fizycznej jest służenie osobie duchowej. Poniżej wyjaśnię, kim jest osoba duchowa człowieka.

 

Ludzkie ciało obdarzone zmysłami fizycznymi, czyli osoba fizyczna,  jest najczęściej środkiem transportu i mechanizmem do poruszania się naszej wewnętrznej osobowości w świecie fizycznym. Tę wewnętrzną osobowość lub inaczej wewnętrzny byt można nazwać osobą duchową i wygląda na to, że to ona jest właściwym człowiekiem. Ten fakt wyczuwa się na przykład w starym powiedzeniu: „tu nie ma żywego ducha”, na określenie faktu, że w danym pomieszczeniu nie ma nikogo.

 

Ten wewnętrzny byt tkwiący w nas kieruje naszym życiem, tak jakby wewnątrz naszego ciała fizycznego funkcjonował właściwy człowiek. Zrozumienie tego faktu może doprowadzić każdego do uświadomienia sobie jego właściwej osobowości. Dlatego warto nazwać tę osobowość osobą duchową.

 

Nasza „fizyczność” jest właściwie stałym trzymaniem się praw natury i praw społecznych. Uwarunkowania fizyczne, biologiczne lub klimatyczne odbierają człowiekowi praktycznie wolność, choć tylko w fizycznym jej rozumieniu. Musimy oddychać, jeść, spać, utrzymywać odpowiednią temperaturę ciała, a także spełniać dziesiątki innych warunków, żeby utrzymać się przy życiu, choć i tak w końcu musimy umrzeć. Dochodzą do tego uwarunkowania społeczne, geograficzne, a nawet polityczne. Ogólnie w świecie fizycznym nie jesteśmy wolni.

 

Tymczasem człowiek czuje się istotą wolną. Ta wolność tkwi oczywiście w naszej duchowości i stanowi podstawowy atrybut człowieka. Tak naprawdę w pełni wolną jest właściwie tylko nasza osoba duchowa, a nie osoba fizyczna. Na szczęście to osoba duchowa jest właściwym człowiekiem, bo w niej tkwi cała nasza wartość. To jest  właśnie to, co odróżnia nas od zwierząt i co stanowi o naszym człowieczeństwie.

 

Takie uświadomienie sobie, że nie jesteśmy zwierzętami, powinno doprowadzić każdego do zrozumienia innych istotnych faktów, to znaczy do rzeczywistości istnienia świata duchowego, a w dalszej kolejności do uświadomienia sobie naszej wieczności. Wszystko po to, aby stać się prawdziwym człowiekiem. Zapraszam zatem do wspólnego przeżycia prawdziwego człowieczeństwa na stronach tego opracowania.

W następnej części tego tekstu pt. “Wieczność w człowieku” wyjaśnię, kim jest osoba duchowa człowieka.

 

 

 

 

ISTOTA -”Dotyk wieczności”